Kim jesteśmy?

 

Nazywam się Kasia Skóra i mam ogromną przyjemność prowadzić swój Klub Malucha! Tup-Tup powstał w kwietniu 2011 roku.

Pomysł otwarcia Tup-Tupa narodził się z mojej pasji, której poświęcam się od dzieciństwa. Już jako mała dziewczynka interesowałam się młodszymi dziećmi – zabawą z nimi, sposobem zachowania czy metodami pielęgnacji. Od lat spełniam się w ten sposób zawodowo. Przed otworzeniem Tup-Tupa opiekowałam się dziećmi w różnym wieku począwszy od miesięcznych niemowlaków po kilkuletnie dzieci. W swoją pracę zawsze staram się wkładać maksimum zaangażowania i entuzjazmu, by móc otrzymać uśmiech dziecka, który jest dla mnie najsilniejszą motywacją.

Ukończyłam studia licencjackie z socjologii oraz studia magisterskie z pedagogiki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Studia dały mi teoretyczną podbudowę pod codzienną pracę. Chcę ją wykorzystać w programie wychowawczym w Klubie.

Czerwiec 2011 - Kompleksowy Kurs Animatora Zabawy organizowany przez Famigę

Lipiec 2014 - Letnia Akademia Montessori - 3 dniowy zjazd nauczycieli, rodziców i pasjonatów pedagogiki Marii Montessori podczas której brałam udział w licznych warsztatach i wykładach dotyczących pedagogiki Marii Montessori.

Styczeń 2015 - Szkoła dla Rodziców i Wychowawców. Szkolenie to miało na celu zwiększenie kompetencji rodzicielskich i wychowawczych w obszarach: stawianie granic, wyrażanie emocji, komunikacja uczuć, zachęcanie do współpracy, konsekwencje w wychowaniu, pochwały oraz odczarowywanie z ról i etykiet. Cykl 10 spotkań po 4 godziny w oparciu o książkę "Jak mówić zeby dzieci nas słuchały, jak słuchać żeby dzieci do nas mówiły" A. Faber, E. Mazlish.

Maj 2016 - Sens i bezsens kar i nagród. Porozumienie bez przemocy Marshalla Rosenberga prowadzone przez certyfikowaną trenerkę Porozumienia bez Przemocy Agnieszkę Pietlicką. 

Maj/Czerwiec 2016 - Warsztat Jak rozmawiać z dzieckiem oparty na metodzie Porozumienia bez przemocy 4 spotkania po 3 godziny. Prowadzenie: Agata Olszak - Szymula Strefa Relacji. 

Styczeń 2017 - Warsztat Zamiast oceny - tworzenie kultury feedbacku, 2 spotkania po 8 godzin, prowadzenie: certyfikowana trenerka CNVC Marta Kułaga Leance, Piotr Leszczyński.

Marzec 2017 - "Gadać czy się dogadać" o budowaniu empatycznej relacji z dzieckiem - warsztaty w duchu NVC z Moniką Szczepanik

Kwiecień 2017 - "Mikro kręgi - jak wspierać dzieci w konflikcie" - warsztat z Moniką Szczepanik

Czerwiec 2017 - "Warsztat toddlersowy dla rodziców i nauczycieli dzieci w wieku żłobkowym" - prowadzenie Małgorzata Wywrot. Podczas warsztatów omówione zostały elementy filozofii pedagogiki Marii Montessori, potrzeby i metody stymulacji rozwoju małych dzieci, sposoby aranżacji przestrzeni dla dzieci w wieku 1,5 - 3 lat, odpowiednie sposoby interakcji osoby dorosłej z dzieckiem oraz adaptacja dzieci żłobkowych. 

Kwiecień - Lipiec 2017 - "Kurs Pedagogiki Marii Montessori w przedszkolu z elementami pracy integracyjnej" -  zajęcia teoretyczne wraz z ćwiczeniami i praktyką w grupie przedszkolnej w przedszkolu Montessori. 

Marzec 2018 - "Self-Reg - warsztat dla Rodziców i Opiekunów" - prowadząca Jagoda Sikora. 

Czerwiec 2018 - "Wsparcie i narzędzia NVC dla nauczycieli" - prowadząca Shona Cameron, organizator Leance, 20 godzin

Lipiec 2018 - tygodniowy obóz warsztatowy "W relacji" - prowadzenie Monika Szczepanik, Małgorzata Musiał

Listopad 2018 - Bliżej dziecka, bliżej siebie - warsztaty dla zaawansowanych prowadzone przez Agatę Olszak - Szymulę, 4 spotkania po 3 godziny

Grudzień 2018 - "Seksualność dzieci i młodzieży" - weekendowe warsztaty z Agnieszką Stein i Katarzyną Mitschke 

Maj 2019 - "Jak budować relacje z 2-3 latkiem?" - warsztaty całodniowe z Moniką Szczepanik

Sierpień 2019 - tygodniowy obóz warsztatowy "Z Juulem" - prowadzenie Monika Szczepanik, Agnieszka Koluch - Horbowicz

 

To na czym mi zależy to otwartość na wszelkie zabawy i nabywanie nowych umiejętności przez dzieci, a także czerpanie radości nawet z najmniejszych aktywności maluchów!

Chcę we współpracy z Rodzicami prowadzić dzieci przez pierwszy etap ich aktywności w społeczeństwie.

Chcę, aby Tup-Tup wyróżniał się jakością opieki i rzeczywiście indywidualnym podejściem do każdego dziecka.

W opiece nad dziećmi w Klubie pomagają mi trzy wspaniałe opiekunki: Ania, Dorota i Emilia (opis poniżej), a prywatnie od września 2013 jestem mamą Ani oraz od lipca 2015 Alicji.

 

 

 

Kilka słów o opiekunkach:


Dorota

Jest absolwentką Pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej na Wyższej Szkole Filozoficzno-Pedagogicznej "Ignatianum" w Krakowie. Doświadczenie w pracy z dziećmi nabyła dzięki pracy w domu dziecka. Do zespołu Tup-Tupa dołączyła w styczniu 2017

Dorota o sobie: "Jestem osobą pogodną, cierpliwą, lubiącą nowe wyzwania.
Praca z dziećmi sprawia mi dużo radości. Uwielbiam obserwować jak dzieci poznają i odkrywają świat a ja mogę im w tym towarzyszyć. Za każdym razem wzbudza to mój podziw i zachwyt. Pierwsze doświadczenia pracy z dziećmi miałam najpierw jako wolontariusz, a potem przez wiele lat jako wychowawca w domu dziecka. Do dziś z wieloma z tych dzieci mam kontakt i poniekąd uczestniczę w ich życiu. Do Tup-Tupa trafiłam niedawno. Jestem pod wrażeniem tego miejsca, sposobu pracy z dziećmi w oparciu o porozumienie bez przemocy. Radość na twarzach dzieci jest tym co sprawia, że dobrze się tutaj czuję."

 

Styczeń/Luty 2017 - Warsztat Jak rozmawiać z dzieckiem oparty na metodzie Porozumienia bez przemocy 4 spotkania po 3 godziny. Prowadzenie: Agata Olszak - Szymula Strefa Relacji. 

Marzec 2018 - "Self-Reg - warsztat dla Rodziców i Opiekunów" - prowadząca Jagoda Sikora. 

Marzec - Maj 2019 "Kurs Pedagogiki Marii Montessori w przedszkolu z elementami pracy integracyjnej" -  zajęcia teoretyczne wraz z ćwiczeniami i praktyką w grupie przedszkolnej w przedszkolu Montessori. 

Październik 2019 - "Droga do porozumienia z dziećmi" - całodniowy warsztat z Emilią Kulpą Nowak

 

Andżelika 

"Mam na imię Andżelika. Swoje doświadczenie pedagogiczne zdobywałam w różnych miejscach: podczas praktyk na studiach, w przedszkolu, w fundacji i jako niania 🙂 To właśnie bycie nianią pokazało mi, że najlepiej czuję się w roli opiekunki maluchów (tych najmniejszych, a także tych przedszkolnych). Bardzo lubię dziecięcą ciekawość, szczerość i wytrwałość. Z radością obserwuję to jak się rozwijają i komunikują się z innymi na różne sposoby. Jednocześnie mam na uwadze to, że dopiero uczą się wielu rzeczy, nie potrafią od razu rozpoznawać i nazywać emocji, potrzebują uwagi dorosłego. Ta wiedza i chęć uważności na różne aspekty doprowadziły mnie do Nnc i Self-Reg. To pomaga mi zrozumieć złożoność dziecięcych zachowań i pomaga reagować tak, by mieć na uwadze zarówno potrzeby dziecka jak i dorosłego. I rzecz jasna, ja również się tego uczę, nieustannie 🙂 W pracy z dziećmi interesuje mnie peagogika Marii Montessori oraz nurt wolnej edukacji. Chętnie z dziećmi maluję i muzykuję. Prywatnie jestem żoną i właścicielką dwóch kotów. Lubię spacery, książki, muzykę i zdrowe jedzenie 🙂

Jestem osobą niepełnosprawną, co oznacza, że mam dwie wady wrodzone i orzeczoną niepełnosprawność na stałe, w stopniu umiarkowanym. Moje wady, to obustronna dysplazja stawów biodrowych i brak kości promieniowych. Są to wady genetyczne, wytworzyły się najprawdopodobniej ze względu na nieprawidłowości cech krwinek czerwonych. Oznacza to również, że wizualnie moje kończyny są krótkie i niezbyt proste. Wiem, że może to rodzić obawę o różne aspekty pracy z dziećmi. I rzeczywiście, są takie czynności, które wykonuję w inny sposób (wcale nie uważam, że gorzej), a także takie, co do których muszę wypracować swój własny system. Noszę, bawię, karmię, przewijam 🙂 Jednocześnie jestem osobą niepełnosprawną od urodzenia, więc nie czuję się obco w swoim ciele, wiele czynności wykonuję automatycznie i jestem dość sprawna. Niepełnosprawość od urodzenia oznacza także, że jestem przyzwyczajona do tego, że ktoś się na mnie patrzy, obserwuje, sprawdza i dopytuje. Absolutnie nie uważam tego za nietakt i brak szacunku, wręcz odwrotnie. Uważam, że wiedza o niepełnosprawności jest przydatna do budowania zaufania oraz że wiedza ta nie musi odnosić się tylko do przeczytania kilku zdań z Wikipedii :). Warto czasem dopytać o coś lub podpatrzeć. Niepełnosprawność od urodzenia oznacza również, że jestem pod stałą opieką ortopedy, a ten wyraża pełną zgodę na to, bym ten zawód wykonywała i nie widzi żadnych przeciwskazań. W Tup Tupie znam już kilkoro dzieci, niektórym będę towarzyszyć podczas adaptacji. Wrzesień będzie dla mnie czasem poznawania dzieci i rodziców, wdrażania się w różne aspekty pracy w Tup Tupie. Będę uczyć się nowych imion, bucików, talerzyków, itp. Dlatego proszę nie zdziwić się, jeśli od początku nie będę tak biegła w dopasowaniu czegoś do danego dziecka. Niemniej będę się bardzo starać i myślę, że potem będzie już tylko lepiej. Cieszę się, że będę towarzyszyć dzieciom w Tup Tupie i mam nadzieję, że moja niepełnosprawność w przyszłości nie będzie budzić obaw."

 

Emilia

Absolwentka animacji społeczno - kulturowej na Instytucie Pedagogiki na UJ-cie. Dziećmi zajmuje się od najmłodszych lat, pochodzi z rodziny wielodzietnej - ma ósemkę rodzeństwa.  Przez ostatnie 6 lat pracowała dorywczo jako niania. W czasie studiów podejmowała pracę jako animator czasu wolnego dla dzieci od 3-12 lat. Dorywczo prowadzi także animacje na większych imprezach plenerowych lub weselach. Obecnie pełni funkcje drużynowej harcerek w Związku Harcerstwa Rzeczypospolitej gdzie pracuje z dziewczynami w wieku 11-16 lat. 

 

Emilia o sobie: "Jestem osobą, która chce wkładać całe swoje serce w pracę, którą wykonuje. W rozmowach z dziećmi lub moimi harcerkami staram się podchodzić indywidualnie do każdego, patrząc na jego potrzeby oraz kompetencje, charakter. Jestem empatyczną obserwatorką, starającą się rozumieć potrzeby otaczających mnie osób i pomagać im lepiej zrozumieć siebie. Jestem osobą radosną, pełną energii, z odwagą podejmuję się realizacji nowych celów.

W trakcie studiów zafascynowałam się pracą z dziećmi w oparciu o Porozumienie bez przemocy. Z ciekawoscią poznaję tę metodę oraz dostrzegam jej owoce w pracy z dziećmi w Tup- Tupie. Interesuje mnie też edukacja leśna - wychowywanie w oparciu o poznawanie natury oraz naszego naturalnego środowiska życia czyli tzw. Puszczaństwo.

Interesuje się  muzyką oraz rytmiką. Od niedawna zgłębiam wiedzę na temat zajęć umuzykalniających dla dzieci prowadzonych metoda E. Gordona, co mam nadzieje zaowocuje w pracy z dziećmi w Tup tupie. Prywatnie gram na gitarze. Jestem samoukiem." 

 

 

Dla zainteresowanych:

Referencje o opiece i miejscu!! 

Dział porad, w którym jestem specjalistą